اردیبهشت

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و درود حضور یکایک شما کهن یاران مهر انگیز و با تبریک فراوان به مناسبت فرخنده عید غدیر، بزرگترین عید عالم هستی.
علی کیست؟ علی کیست؟ علی ولی است. ولی کیست؟ ولی والی است. والی کیست؟
والی کسی است که امر میکند و ولی کسی است که امر میکند به محبت و در این عرصه ولایت پدیدار میگردد، همان عرصه ای که کسی به کسی یا گروهی به محبت امر مینماید.
علی ولی الله است، علی ولی الله الاعظم است. علی ولی است که ولایتش بر محبت استوار است. ولایت تنها با محبت معنا و مفهوم اصلی خود را میابد، چنانچه ولی بر محبت امر کند و عبد نیز بر محبت فرمان پذیرد در این حال ولایت دو سویه میگردد. یعنی علی علیه السلام با محبت حقیقی و راستین از رب العالمین امر میپذیرد و خدای عزوجل بر محبت امر میکند، خدا بر علی ولی است و علی بر خدا.
و از آنجاست که مصطفی صلی الله علیه و آله به سرور زنان عالم فرمودند: ان الله یغضب لغضبک و یرضی لرضاک( همانا خداوند خشمگین است به خشم تو و خوشنود است به خشنودی تو).
لذا به هیچ شکلی نمیتوان تفسیر حدیث مذکور را جز ولایت ائمه اطهار بر خداوند و ولایت خداوند بر ایشان تفسیر نمود. و نیز بدین جهت است که ما رسل و انبیاء را اولیا الله خطاب میکنیم.

 وچه ولایت زیبایی است این ولایت.
زن و شوهری در نظر بگیرید که مرد بر اساس آیه ی مبارکه (الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّسَاءِ ...) (حجرات: 11) و سایر آیات کریمه بر زن و همسر خود ولایت دارد و ولایت او تؤام با محبت است، اگر نهی میکند بر اساس محبت است اگر نفی میکند بر اساس محبت، غضب میکند باز بر همان اساس و همسرش نیز فرمان میپذیرد بر اساس محبتی که به همسر خود دارد،  و در این جا است که همسر نیز بر شوهر خود ولی میگردد.
و نیز در زیارت امام زمان در روز جمعه میخوانیم ( السلام علیک یا مولای انا مولاک).
آری آنجا که به محبت امر ولی زمان خود را پیروی میکنی، تو نیز بر او ولی میشوی و خشمت خشم او و رضای تو رضای اوست، دوستت دوست او و دشمنت دشمن او و بالعکس (انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم).
اما این محبت چه محبتی است که اینهمه توفیق روز افزون در پی دارد؟
اکثر ما محبتی از روی رحمانیت داریم.
یعنی میگوییم:  آقا جان شما خانه بده، من برات گوسفند نذر میکنم، یا
خدایا بچه بده، من نذر کردم برم مشهد و از این قسم الخ...
واگر نداد نماز ترک میشه، قهر میکنیم، مسجد نمیریم و...
چرا؟
چون نمیفهمیم که ولایت خدا و ائمه اطهار علیه السلام، ولایت بر اساس محبت است لذا ممکن نیست از ما چیزی که به نفع و سودمان باشد دریغ ورزند.
یادی کنیم از شهید کربلا
آنجا که به او گفتند: سرور ما مگر شما کوفیان را نمیشناسی؟ چطور به ایشان اعتماد کرده و حج خود را نیمه، رها و جان مبارک خود را به خطر میاندازی؟
و سرورم حسین بن علی فرمودند: خدای من میخواهد مرا کشته و شهید ببیند...   یا ثار الله.
آری این محبت بر پایه ی رحمانیت آن محبت راستین نیست بلکه محبت راستین، محبت بر پایه ی
رحیمیت است.
یعنی میگویی: خدایا خانه و سر پناهی ندارم، و در این راستا گوسفندی نذر نمودم لیکن چه خانه بدهی چه ندهی آن را برایت قربانی میکنم.
بلی امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند: ...من خدای را نه به شوق بهشت ستایش میکنم نه به خوف دوزخ.   "یا علی انت صراط المستقیم"
و اینان بودند که حسین بن علی علیه السلام را در صحرای کربلا یاری کردند چرا که تنها همانان بودند که غدیر را درک کردند. و آنان که درک نکردند همانان بودند که به امام حسین گفتند: ای حسین من خود یارای جنگ ندارم این اسب من است، آن را بگیر و با خود ببر.  و غافل از آن بودند که حسین اسب و قاطر نمیخواهد که انسان میخواهد، انسان.
 غدیر یعنی ولایت پذیری بر پایه و اساس محبت.   و آگاه باشیم که امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بسان حسین علیه السلام تنها خواهد بود اگر غدیر را درک نکنیم.

کاظم سرلک

بسم الله الرحمن الرحیم

تقدیم به اهالی شناخت و معرفت به مناسبت عید سعید قربان.
یا ایها الذین آمنو علیکم انفسکم آیه به زبان اشارت بر ذوق اهل ارادت آن است که ای مؤمنان، زینهار، نفس خویش را مقهور و مغلوب دارید، پیش از آنکه او شما را مقهور و مغلوب کند.
آن را به اطاعت خود مشغول کنید، پیش از آنکه او شما را به معصیت مشغول کند.
از یکی از بزرگان اولیاء از این آیت پرسیدند گفت: اگر به اصلاح مفاسد نفس خود مشغول شدی، او هم تو را از اشتغال به گناه(وسوسه) در حق مردم باز میدارد. منصور حلاج به مرید خویش وصیت کرد وگفت: ((نفس را به خود مشغول کن وگرنه او تو را به خود مشغول مشغول کند.))
حضرت امام محمد باقر علیه السلام گوید: طبع نفس آن است که پیوسته با دنیا آرام گیرد و بسوی گناه شتابد و بزه کاری را خرد شمرد و به طاعت کاهلی کند و خودبین و خودپسند باشد و ریا با مردم جوید، که در او هم شرک است هم نفاق.  بایزید بسطامی گفت: اگر خدای متعال در آن جهان مرا گوید که آرزویی کن، من آن خواهم که دستوری دهد تا به دوزخ اندر آیم و این نفس را کیفر دهم که در دنیا از او بسی پیچیدم و رنجیدم و آسیب و آزار دیدم!
مصطفی فرمود: بزرگترین دشمن تو نفس تو است که میان دو پهلوی تو است و چون با هر دشمنی بسازی، از شّر آن ایمن باشی، ولی اگر با نفس خویش بسازی، هلاک شوی. پس اگر در این جهان به کسی نیکی کنی، در آن جهان سپاس بینی و اگر بدی کنی، در آن جهان از تو شکایت کنند، ولی حالت نفس ضد این است: اگر در این سرای راضی نگاه داری، در آن سرای دشمن تو شود و اگر در این سرای بد داری، به آن سرای شکر کند. مصطفی فرمود: یا علی اگر بینی که مردم به عیب جویی یکدگر مشغولند، تو به عیب جویی نفس خویش مشغول باش و چون مردم را بینی که به امور فریبنده دنیا مشغولند، تو به کار دل مشغول باش.
عارفی گوید: دل در نهاد آدمی بر مثال کعبه است و نفس بر مثال مصطبه و هر دو برابر یکدگرند. در شبانه روز نفس امّاره چندین بار شبیخون زند و آن دل چون مصیبت رسیده ای به درگاه عزت متظلّم گردد، هر بار از جناب عظمت بدو خلعت رسد که: ((خداوند را در هر شبانه روز چندین بار در دل بندگان نظر است.))

خواجه عبدالله انصاری

مظلومتر از جواد(ع) بغداد نداشت

آن مظهر داد تاب بیداد نداشت

میخواست که فریاد کند تشنه لبم

از سوز عطش طاقت فریاد نداشت

امام عصر قائم آل محمد(عجل الله تعالی فرجه شریف):

.....اندوهی که من دارم کمترین مقدارش را یعقوب داشت.