مادر روزگاران بر تو مبارک

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام بر شما کهن یاران
امروز سالروز بزرگ زنی است که وجود ما و پیشینیانمان و حتی آیندگان هر لحظه مدیون وجود او و خلقت اوست. از بزرگی و کرامات او همان به، که دهان آلوده ی من بسته باشد، و سخن نمیگویم که آگاهم ابتر خواهد بود و تنها شما را به خواندن در آستانه ی مصیبت عظمی... دعوت می نمایم که در معرفی این بزرگ زن هر عصر در حد خود عالی است.
اما روز توست مادرم;
از کجا شروع کنم که دل مالامال از اندوه فرتوت شدنت در پیش چشمانم گویی تکیده است. چگونه شرح دهم لحظه لحظه ی رنجت را، چگونه؟؟؟

آن لحظه که پدر رحیل سفر بست (هرکه تماشای روی چون قمرت کرد
عزم رحیلش بدل شود به اقامت) این تو بودی که آغوش پر مهرت را برای همیشه باز کردی و ما همیشه ناسپاس. اُف بر ما که که مدام در پی شکستن دلت عزمی راسخ داشتیم اُف بر ما.
مادرم دل گرفته که پژمرده شدنت را شاهدم اما بی غیرتانه ناتوان. از آن کس که سایه ی پر لطف پدر را از سرم برداشت و داغ حضورش را بر دلم نهاد میخواهم که من را یاری دهد تا اندکی از الطاف این تو را جبران کنم.


گویند مرا چو زاد مادر
پستان به دهن گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره من
بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد
تا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم
الفاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب من
بر غنچه گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست
تا هستم و هست دارمش دوست

ایرج میرزا

 

مادر روزت مبارک

/ 0 نظر / 4 بازدید