عشق به جای خود, مؤدب باش

بسم الله
با درود به شما جانان
قبل هرچیز شایسته است از شما یاران جان که به اردیبهشت سر زدید تشکر کنم و بیشترین سپاس را به حضور آن یاران که نظر خویش را مرقوم و به ما اعلام داشته.
برخی از مهربان یاران نتوانستند مطالب موجود را یافته و از آن بهره مند گردند، که البته قصور از حقیر بود که اعلام نداشتم مطالب در قسمت صفحات وبلاگ  قرار داده شده. پس جانان آگاه باشید که مطالب با عنایت به موضوعش در صفحات وبلاگ قرار داده شده.
عزیزان جامعه ی بشری تنها و تنها بر اساس  اخلاق نکو است که یارای حیات دارد، در جامعه ای که  اخلاق از بین برود در آن نمیتوان ردپایی از انسان و انسانیت یافت  که انسان و انسانیت تماماً در اخلاق خلاصه میشود. جامعه از افراد در آن شکل گرفته و در نهایت این افراد جامعه هستند که مهمترین نهاد جامعه ی بشری یعنی خانواده را تشکیل میدهند. خانواده, این بستر اصلی رشد و نمو فکری که پایه های بنیادین اخلاق در این نهاد مهم پایه ریزی میشود، چنانکه اگر والدین از اخلاق صحیحی برخوردار نباشند نمیتوانند فرزندان نکو و با اخلاقی تحویل جامعه دهند. پس باز به این اصل ساده اما مهم و کارآمد میرسیم که از ماست که بر ماست... آری یاران همیشه سبز ابتدا باید از خویشتن خویش آغازیم تا بتوانیم اطرافیان خود را تحت تاثیر قرار دهیم.
بخشی از اخلاق را ادب تشکیل میدهد، و این بخش کوچک اما مهم از اخلاق تاثیر بسزایی در روابط ما با افراد اطرافمان دارد. آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا افراد وقتی با یکدیگر صمیمی میشوند گاهاً مراعات ادب را نمیکنند؟ شاید در روابط خود با دوستانتان این موضوع را حس کرده باشید که وقتی صمیمی میشوید حرف ها و کلام هایی به یکدیگر می زنید که دور از ادب است. که البته نمی بایست این طور باشد. از روابط دوستانه و رعایت ادب بین دوستان مهمتر و با اهمیت تر روابط بین زوجین است که اگر رعایت ادب و نزاکت را نکنند تبعاتی بس ملال آور تر از دیگر روابط دارد. زوجین بیشترین ساعات شبانه روز را در کنار یکدیگر سپری میکنند و این ادب است که این روابط را زنده و پویا نگاه میدارد. ادب در همه جا، ادب در صحبت کردن، در انتقاد کردن، در بحث کردن، و حتی در شوخی کردن.
بی ادبی در این روابط باعث میشود که حرمت ها از بین برود وپرده های حیا دریده گردد و زوجین هر آنچه بر لب آید را رانده و شخصیت یکدیگر را لگد مال کرده و زشترین ها را که لایق کانون پر مهر خانواده نیست را به همدیگر نسبت دهند، و آنجا که پرده حرمت دریده شود عشق رخت بر بسته، مهرها از بین میرود و عشق جای خویش را به نفرت میدهد، و آن لحظه، لحظه مرگ کانون لطف و صفا، خانواده است.
پس باید از حال، تدبیر فردا را کرد که این پلیدی به دور از ما نیست و هر لحظه در کمین ماست. ادب را در همه جا و همه حالت از خویش دور نسازیم که آغاز نگون بختی است.
در صفحه خانواده(فصل2) بدین موضوع به صورت راهکاری پرداخته، امید است که به یاری ایزد منان بتوانیم به آنچه بیان گردیده استفاده کامل را داشته باشیم.

سروش مهر

/ 2 نظر / 4 بازدید
ابوالفضل

تمام صفحاتت عالی بود خسته نباشی بزرگ مرد[چشمک]

م...

با وجود مطالب بسیار عالی مگر حرفی باقی می ماند خیلی عزیزی[قلب]